کوپلر جهت دار معمولاً در کاربردهای اندازه گیری آزمایشی استفاده می شود. در این حالت، توان ورودی و توان بازتابی یک خط انتقال با استفاده از یک کوپلر جهتی دوگانه یا با انجام چندین آزمایش با استفاده از یک کوپلر جهت اندازه گیری می شود. این می تواند به عنوان اندازه گیری نسبت موج ایستاده ولتاژ پس از حذف تلفات خود کوپلر استفاده شود. کاربردهای دیگر شامل نمونه‌برداری سیگنال، تزریق سیگنال و نظارت بر شار توان است که در آن کاربر باید از دست دادن خود جفت‌کننده جهت را برای دقت بهینه در نظر بگیرد.
هنگام انجام اندازه‌گیری‌های دقیق، جداسازی بین پورت‌ها نیز باید از نظر کیفیت کوپلر جهت در نظر گرفته شود. صرف نظر از کوپلینگ، معمولاً درجاتی از نشتی بین پورت های کوپلر وجود دارد. این مقدار نشتی اغلب ایزوله نامیده می شود و برای اندازه گیری توانایی ضد نشتی طراحی کوپلر استفاده می شود. کوپلر جهتی کوپلر جهتی نسبت ایزوله به ضریب جفت است که یک شاخص عملکرد رایج کوپلرها است.
اکثر کوپلرهای جهت دار اجازه نمی دهند DC روی پورت های خود جریان یابد زیرا مستقیماً به زمین متصل هستند. فقط برخی از کوپلرهای جهت دار اجازه می دهند DC بر روی پورت های آنها جریان یابد. برای جفت‌کننده‌های جهتی که اجازه عبور جریان مستقیم را می‌دهند، مهم است که جریان را کمتر از مقدار نامی نگه دارید تا از تلفات مقاومت الکتریکی از ایجاد گرما یا تأثیر بر عملکرد ترمینال جلوگیری شود. برای دستیابی به عملکرد هدف، تمام پورت های کوپلر دو جهته (یا کوپلر دو طرفه) باید به زمین متصل شوند. علاوه بر این، مهم است که کیفیت زمین و بار اتصال با امپدانس پورت کوپلر جهت مطابقت داشته باشد.
پل 90 - یا 180-درجه نیز معمولاً "کوپلر" نامیده می شود. در حالی که طراحی فیزیکی این دستگاه ها اغلب بسیار شبیه به کوپلر جهت دار به نظر می رسد، نحوه کار آنها اساساً متفاوت است. با این حال، از آنجایی که چنین دستگاه هایی می توانند توان (3dB) را بین پورت های خروجی و کوپلینگ توزیع کنند، در صورت اشتباه گرفتن کوپلر جهت دار با ضرایب کوپلینگ بسیار پایین، می توانند باعث آسیب شوند.