آنتن یاگییکی از رایج ترین انواع آنتن های جهت دار هستند. نام آنها برگرفته از مخترعشان، هیدتسوگو یاگی است که این طرح را در دهه 1920 توسعه داد. آنتن های سبک Yagi اغلب برای برنامه های ارتباطی نقطه به نقطه، مانند ارتباطات ماهواره ای، رادیو آماتور و پخش تلویزیونی استفاده می شوند. آنها همچنین معمولا برای شبکه های Wi-Fi، به ویژه در برنامه های کاربردی در فضای باز استفاده می شوند.
آنتن یاگی نوعی آنتن موجبر است، به این معنی که امواج الکترومغناطیسی را از طریق یک لوله فلزی توخالی هدایت می کند. آنتن از یک عنصر محرک که منبع اصلی سیگنال است و یک یا چند کارگردان و بازتابنده تشکیل شده است. این عناصر در یک الگوی خاص مرتب شده اند تا یک پرتو جهت ایجاد کنند. کارگردان ها و بازتابنده ها سیگنال ها را در جهت پرتو منعکس و متمرکز می کنند، در حالی که سیگنال ها را در جهات دیگر سرکوب می کنند.
یکی از مزیت های اصلیآنتن یاگیماهیت جهت دار آنهاست. این کمک می کند تا تداخل سایر دستگاه های بی سیم به حداقل برسد و فاصله ای که سیگنال ها از طریق آن می توانند منتقل شوند را افزایش می دهد. آنتن های Yagi نیز نسبت به انواع دیگر آنتن ها بهره بالاتری دارند، به این معنی که می توانند سیگنال ها را تقویت کرده و فاصله انتقال آنها را افزایش دهند.
با این حال، محدودیت هایی نیز برای آنتن های Yagi وجود دارد. از آنجا که آنها جهت دار هستند، برای موثر بودن باید مستقیماً به سمت آنتن گیرنده اشاره شوند. اگر آنتن گیرنده در حال حرکت باشد یا اگر موانعی در مسیر سیگنال وجود داشته باشد، این می تواند چالش برانگیز باشد. آنتن های Yagi همچنین دارای پهنای باند نسبتاً باریکی هستند، به این معنی که برای برنامه هایی که به طیف وسیعی از فرکانس ها نیاز دارند ایده آل نیستند.
با وجود این محدودیت ها، آنتن های Yagi همچنان یک انتخاب محبوب برای بسیاری از برنامه ها هستند. ساخت و نصب آنها نسبتاً آسان است و ماهیت جهت دار آنها می تواند به بهبود عملکرد شبکه بی سیم در بسیاری از موقعیت ها کمک کند. آنتنهای Yagi همچنین معمولاً همراه با انواع دیگر آنتنها، مانند آنتنهای همه جهته، برای ایجاد شبکههای بیسیم جامعتر استفاده میشوند.
